تبلیغات
خدارو دوست دارم - شعری زیبا در مدح امیرالمومنین علی(ع) از فواد کرمانی

شعری زیبا در مدح امیرالمومنین علی(ع) از فواد کرمانی

نه مراست قدرت آنکه دم ، زنم ز جلال تو یا علی
شده مات عقل موحدین ، همه در جمالِ تو یا علی

نه مرا زبان که بیان کنم ، صفتِ کمال تو یا علی
چو نیافت غیر تو آگهی، ز بیانِ حالِ تو یا علی
 
نبرد به وصف تو ره کسی ، مگر از مقالِ تو یا علی
 
هله ‌ای مُجلّیِ عارفان ، تو چه مطلعی تو چه منظری
که ندیده‌ام به دو دیده‌ام ، چو تو گوهری چو تو جوهری


 هله ‌ای مولّه عاشقان، تو چه شاهدی تو چه دل­بَری
چه در انبیا چه در اولیا ، نه تو را عدیلی و هم­سَری
 
به کدام کس مَثلت زنم که بُوَد مثالِ تو یا علی
 
توئی آنکه غیر وجود خود ، به شهود وغیب ندیده‌ای
فَقرات نفس شکسته‌ای ، سُبحاتِ وَهم دریده‌ای


 همه دیده‌ای نه چنین بود شه من تو دیده‌ی دیده‌ای
ز حدودِ فصل گذشته‌ای ، به صعودِ وصل رسیده‌ای
 
ز فنای ذات به ذاتِ حق ، بُوَد اتّصال تو یا علی
 
چو عقول و افئده را نشد ، ملکوتِ سرّ تو مُنکشف
همه گفته‌اند و نگفته شد ، ز کتابِ فضل تو یک الف


 ز بیانِ وصف تو هر کسی ، رقم گمان زده مختلف
فصحای دهر به عجز خود ، ز ادایِ وصف تو معترف


بُلغای عصر به نطقِ خود ، شده‌اند لالِ تو یا علی
 
تویی آن­که در همه آیتی، نگری به چشم خدای بین
شده از وجودِ مقدّست ، همه سرّ کَنزِ خفا مبین


 تویی آن­که از کُشِفَ الغطا ، نشود ترا زیاده یقین
ز چه رو دَم از أنا ربکّم نزنی ، بزن بدلیل این


که به نورِ حق شده منتهی ، شرفِ کمال تو یا علی
 
تو همان درخت حقیقتی ، که در این حدیقه‌ی دنیوی
أنا ربّکم تو زنی و بس ، به لسان تازی و پهلوی


 ز بروق نورِ تو مُشتعل ، شده نارِ نخله‌ی موسوی
ز تو در لسانِ موحّدین ، بُوَد این ترانه‌ی معنوی


که انا الحق است به حقِ حق ، ثمرِ نهالِ تو یا علی
 
تویی آن تجلّیّ ذوالمنن ، که فروغ عالم و آدمی
هله ‌ای مشیّتِ ذاتِ حق ، که به ذات خویش مُسلّمی

  
 ز بروز جلوه ما‌خلق ، به مقام و رتبه مقدّمی
به جلالِ خویش مُجلّلی ، ز نوالِ خویش مُنعّمی

 
همه گنج ذاتِ مقدّست ، شده مُلک و مالِ تو یا علی
 
تو چه بنده‌ای که خدائیت ، ز خداست منصب و مرتبت
احدی نیافت ز اولیا ، چو تو این شرافت و منزلت

  
 رسدت ز مایه‌ی بندگی ، که رسی به پایه‌ی سلطنت
همه خاندانِ تو در صفت، چو توأند مشرقِ معرفت

 
شده ختم دوره‌ی عِلم و دین ، به کمالِ آل تو یا علی
 


تو همان مَلیکِ مُهیمنی ، که بهشت و جنّت و نه فلک
پیِ جستجوی تو سالکان ، به طریقت آمد یک به یک
 


شده ذکرِ نام مقدّست ، همه وِردِ اَلسنه‌ی مَلَک
به خدا که احمدِ مصطفی ، به فلک قدم نزد از سَمَک

 
مگر آنکه داشت در این سفر طلبِ وصالِ تو یا علی
 
تویی آن­که تکیه‌یِ سلطنت ، زده‌ای به تخت مؤبّدی
ز شکوه شأن تو بر مَلا ، جَلَواتِ عِزِّ ممجّدی

  
 به فرازِ فرقِ مبارکت ، شده نصب تاج مُخلّدی
متصرّف آمده در یَدَت ، ملکوتِ دولتِ سرمدی

 
تو نه آن شهی که ز سلطنت ، بود اعتزالِ تو یا علی
 
به می خُمِ تو سِرشته شد ، گِل کاس جانِ سبوکشان
به پیاله‌ی دلِ عارفان ، شده ترکِ چشمِ تو می‌فشان
  
 ز رَحیقِ جام تو سرگران، سِر سرخوشان،دل بیهُشان
نه منم ز باده‌ی عشق تو ، هله مست و بی‌دل و بی‌نشان

 
همه کس چشیده به قدرِ خود ، ز میِ زُلالِ تو یا علی
 
تویی آن­که سِدره‌ی مُنتهی ، بُودَت بلندیِ آشیان
به مکان نیائی و جلوه‌ات ، به مکان ز مشرقِ لا‌مکان
  
 رسد استغاثه‌ی قدسیان ، به درت ز لانه‌ی بی‌نشان
چو به اوج خویش رسیده‌ای ‌، ‌ز عِلوّ قدر و سُموشّان

 
همه هفت کرسی و نُه طبق ، شده پایمال تو یا علی
 
نه همین بس است که گویمت ، به وجودِ جود مکرّمی
تو مُنزّهی ز ثنای من ، که در اوجِ قُدس قدم نَهی

  
 نه همین بس است که خوانم­اَت ، به ظهورِ فیض مقدّمی
به کمال خویش معرّفی ، به جلالِ خویش مُسلّمی

 
نه مراست قدرت آنکه دم ، زنم از جلال تو یا علی
 
تویی آن­که میم مشیّتت ، زده نقشِ صورتِ کاف و نون
به کتابِ عِلم تو مُندرج ، بُوَد آن­چه کان و ما‌یکون

  
 فلک و زمین به اراده‌ات ، شده بی‌ سکون شده با سکون
تویی آن مُصوّرِ ما‌خَلَق ، که من الظّواهر و البطون

 
بُوَد این عوالم کُن فکان، اثرِ فعال تو یا علی
 
تویی آن­که ذات کسی قرین ، نشده است با احدیتّت
نرسیده فردی و جوهری ، به مقام مُنفردیتت

  
 تویی آن­که بر احدیّتت ، شده مُستند صمدیّت
نشناخت غیر تو هیچ‌کس ، ازّلیتت ابدّیتت

 
تو چه مبدأ‌یی که خبر نشد ، کسی از مآلِ تو یا علی
 
تو که از علایق جان و تن ، به کمالِ قُدس مُجرّدی
تو که فانی از خود و مُتّصف ، به صفاتِ ذاتِ محمّدی

  
 تو که بر سرائرِ معرفت ، به جمالِ اُنس مُخلّدی
به شؤنِ فانیِ این جهان ، نه مُعطّلی نه مقیّدی

 
بود این ریاست دنیوی ، غم و ابتهالِ تو یا علی 
 


تو همان تجلّیِ ایزدی ، که فراز عرشی و لا مکان
خبری ز گردش چشم تو ، حرکات گردش آسمان
 


دهد آن فؤاد و لسان تو ، ز فروغ لوح و قلم نشان
تو که ردّ شمس کُنی عیان ، به یکی اشاره‌ی ابروان
 
دو مُسخّر آمده مِهر و مَه ، هله بر هلالِ تو یا علی 

 
هله‌ای موحّدِ ذاتِ حق، که به ذات ، معنی وحدتی
به تو گشت خِلقتِ کُن فکان ، که ظهورِ نورِ مشیّتی

  
 هله ای ظهورِ صفاتِ حق، که جهان فیضی و رحمتی
چو تو در مداینِ علمِ حق ، ز شرف مدینه‌ی حکمتی
 
سَیَلانِ رحمت حق بُوَد ، همه از جِبال تو یا علی 

 
بنگر [فؤاد] شکسته را ، به دَرَت نشسته به التجا
اگرش بِرانی از آستان ، کُند آشیان به کدام جا

  
 به سخا و بذل تواش طمع ، به عطا و فضلِ تواش رجا
ز پناهِ ظلِّ وسیع تو ، هم اگر رود برود کجا

 
که محیط کون و مکان بُوَد فلکِ ظلالِ تو یا علی 


نوشته شده توسط دریا دلارام در جمعه 9 مهر 1389 و ساعت 03:32 ب.ظ

نظرات()

نوشته های پیشین

+ داستان ما و خدا+ قصه عشق+ چند کلمه حرف حساب+ ای کاش+ روش شناخت شیطان!+ عید قربان است فردا و منم قربانی‌ات+ عـــشـــق هـرگـز نمی میرد ! ...+ ربان آبی+ عید امد+ نجار پیر+ بهترین کلمات+ عید قربان مبارک+ به خدا عشق به رسوا شدنش می ارزد+ به اعتقاد من پشتکار،صبر و مداومت بزرگترین عامل موفقیت است. واکفلر+ اصل موفقیت قورباغه ای

صفحات:

: منوی اصلی :

وبلاگ من
پست الكترونیك
تماس با من
[yahoo]

: نویسندگان :

دریا دلارام (189)

: آرشیو :

آبان 1389 (51)
مهر 1389 (23)
شهریور 1389 (40)
مرداد 1389 (51)
تیر 1389 (43)
خرداد 1389 (2)

: آرشیو موضوعی :

سلام (2)

: جستجو :

: خبرنامه :

: لینکستان :

راز جوانی
حجت الاسلام قرائتی
شهید اوینی
سایت مقام معظم رهبری
مردان بی ادعا
طب قرانی
انگلیسی خود را تقویت کنید
بزرگترین وبلاگ تفریحی دانشجویی کشور
فرشته ی من
مهدی (عج) تنها نیست
شریعت نبوی
:: سرباز امام زمان ::

: لینکدونی :

یاس مدینه (-)
* روان شناسی ** ** psychology * (-)
آرشیو لینکدونی

: نظر سنجی :

: آمار وبلاگ :

امروز:
بازدیدهای امروز:
بازدیدهای دیروز:
كل بازدیدها:
كل مطالب:
كل نظرات:
ایجاد صفحه: - ثانیه

: طراح قالب :


Sarbaze Imam Zaman